1/63
2/63
3/63
4/63
5/63
6/63
7/63
8/63
9/63
10/63
11/63
12/63
13/63
14/63
15/63
16/63
17/63
18/63
19/63
20/63
21/63
22/63
23/63
24/63
25/63
26/63
27/63
28/63
29/63
30/63
31/63
32/63
33/63
34/63
35/63
36/63
37/63
38/63
39/63
40/63
41/63
42/63
43/63
44/63
45/63
46/63
47/63
48/63
49/63
50/63
51/63
52/63
53/63
54/63
55/63
56/63
57/63
58/63
59/63
60/63
61/63
62/63
63/63
Previous slide
Next slide

Bitez 208 | 34

Mekânsal Geçirgenlik ve Negatif Alanın Ontolojisi: Bir Yerleşke Kurgusu

Bu yerleşke tasarımı, yapısal kütleyi baskın bir figür olmaktan çıkarıp, doğal peyzajın mimari doku içerisinde akışkan bir süreklilik kazandığı “negatif mekan” odaklı bir morfoloji üzerine temellenir. Yapılar, topografya ile kurdukları tektonik temas noktasında varlık kazanırken; kütleler arasındaki boşluklar, yeşil dokunun sızmasına imkan tanıyan ve mekanı yeniden tarif eden ara alanlara dönüşür. Bu bağlamda tasarımın birincil öğesi doluluktan ziyade, bilinçli bir tasarım kararıyla artiküle edilen boşluklardır.

Eşik Mekânlar ve Klimatik Akışkanlık

Tasarımda kurgulanan avlular, geçiş sekansları ve yarı-açık alanlar; salt sirkülasyon bileşeni olmanın ötesinde, ışık ve rüzgarın mekânsal deneyimi şekillendirdiği yaşayan eşikler olarak işlev görür. Yerleşim kararları, kütlesel yoğunluk üretmek yerine “nefes alan bir doku” prensibini benimser. Her birim, kendi mahremiyet çeperini korurken; ortak peyzajın sürekliliğine eklemlenerek bireysel ve kolektif yaşam arasında geçirgen bir denge kurar. Yapılar arası mesafeler; bakışın, gün ışığının ve hava akışının kesintisiz aktığı duyusal koridorlar olarak tanımlanmıştır.

Yerel Verinin Çağdaş Yorumu ve Tektonik Dil

Biçimsel arayış, Bodrum’un yerel mimari tipolojisini yüzeysel bir taklitle yinelemek yerine; bu coğrafyanın iklimsel zekasını, yalınlığını ve dış mekân kullanım kültürünü çağdaş bir dille yeniden kodlar.

İç ve dış mekân arasındaki sınır, keskin bir ayrım yerine birbirine eklemlenen mekânsal katmanlar aracılığıyla çözülür. Yaşamın kapalı hacimlerden avlu ve teraslara taşmasıyla oluşan bu akışkanlık, mekân deneyimini statik bir durumdan çıkarıp zamansal bir değişkenliğe dönüştürür.

Önerilen mimari; kendini ikonik bir nesne olarak dayatmak yerine, insan ile doğa arasında sakin bir arayüz/zemin olarak konumlanır. Mimarlığın bir adım geri çekilerek yaşamın kendisine alan açtığı bu kurguda asıl varlık; yapısal kabukta değil, o kabukların arasında kalan ve zamanla anlam kazanan mekânsal boşlukta saklıdır.

Proje Adı

Bitez 208 | 34

Ödüller

_

Hizmetler

Mimari, İç Mimari

Tipoloji

Konut

Konum

Bodrum, Muğla, Türkiye

Yıl

2026

Durum

Devam Ediyor

Alan

1.855 m²

İşveren

Deka İnşaat

Tasarım Ekibi

Cihan Sevindik, Sıddık Güvendi, Sümeyye Özyalçın, Aleyna Alan 

İşbirliği

Fotoğraf

error: